Poesie di Carmine Montella

'A notte 'e Natale


E' vierno.
Chiove e tira 'o viento 'a na semmana.
Passa n' aria fredda pe sott' 'a porta
che arriva fino a dint' a l'osse.
'E guagliuncielle se strégneno sott' 'o fuoco
pe sentì 'e cunte d' 'a nonna.
<<Ce steva na vota nu re e na bella regina...>>

Chê lacreme a l'uocchie Maria penza
a chillu povero Cristo muorto in guerra,
mentre nasce 'o Bambiniello
'a notte 'e Natale dint' â stalla.
<<Chi vene e chi va!>> dice chiagnenno.
Nu sape pe chi è muorto 'o marito
e prega 'o Signore ncielo:
<<Signò, - dice - Totonno era nu bravo ferraro,
sapeva 'o mestiere e nun era carestuso.
Pazziava sempe, rideva, cantava,
sunava 'a fisarmonica ch' era n' ammore.
Chiagnenno è ghiuto a fà 'a guerra!...
Nce diceva che nu vuleva sparà
a n' ato pate 'e figlie,
che nu vuleva accìdere nu povero ferraro,
nu studente, nu masturascio
senza sapé 'o pecché!
Nu vuleva... ma l' hanno acciso
senza sapé 'o pecché!
Signò, dà forza a sti piccirille
e perdona sta povera figlia
che pure 'a notte 'e Natale
s'ha da vénnere l'anema pe campà.>>
Chiove ancora e tir' 'o viento.
Fa friddo dint' 'a sta casa.
Sulo 'a nonna porta nu lampo 'e calore!
<<Ce steva na vota nu lupo mannaro
che se mangiava 'e bimbe cattive...>>
<<A no', ma papà era n'eroe?>>
<<Oi nì, bello d' 'a nonna, papà?...
Papà era nu pate 'e famiglia,
penzava a vuje e nu vuleva murì
pe na meraglia d'oro!>>


Chiano chiano se stuta 'o fuoco
e 'o suonno scenne doce doce,
e mentre 'a Maronna se stregne mpietto
'o Bambiniello che nasce,
Maria torna a casa c' 'o pane
pure 'a notte 'e Natale!

(Baiano: 25 Dicembre 1979)